Nie przegap !
Home / Archiwum / “Koń- symbol nieposkromionej wolności”

“Koń- symbol nieposkromionej wolności”

Konie budzą w nas najczęściej pozytywne emocje: radość, szczęście, euforię. Zdarza się i tak oczywiście, że ktoś odczuwa niepokój, strach, lęk przed upadkiem. Lecz mimo wszystko, kto z nas jako dziecko nie pragnął choć raz pogłaskać konia? Nakarmić, przytulić czy chociażby pojeździć końską bryczką?
Zwiedzając gminę Łukowica, mają Państwo taką okazję. Występują tu konie domowe oraz konie huculskie. Koń domowy (Equus caballus) należy do rodziny koniowatych, nieparzystokopytnych. Drugą rasą konia, którą możemy tu spotkać jest koń huculski (Hucuł). To koń rasy górskiej, a więc pełen energii, siły, odporny na wysiłek. Koni tych używano niegdyś głównie jako jucznych. Obecnie, ze względu na swą łagodność i inteligencję, używane są często w hipoterapii ( rodzaj rehabilitacji dzieci z udziałem koni).

konie Foto: Bogdan Łuczkowski

Kontakt z końmi ma bardzo pozytywny wpływ na ludzi, w szczególności na nasze pociechy. Jazda konna wzmaga wydzielanie hormonów tzw. „dobrego samopoczucia” endorfin oraz adrenaliny, które stymulują układ wegetatywny. W czasie jazdy następuje wyraźny wzrost aktywności ruchowej, koncentracji uwagi i dobrego nastroju. Dotyk końskiej sierści, łaskotanie grzywy, rozmaitość kształtów, przyjazne parskanie i mile kojarzony zapach stymulują zmysły dotyku, słuchu, wzroku i węchu. Dzieci dzięki hipoterapii zwiększają poczucie własnej wartości, korygują postawę ciała, rozwijają pozytywne relacje społeczne, doskonalą równowagę oraz orientację w przestrzeni. Ktoś kiedyś powiedział: “Żadna z godzin spędzonych na koniu, nie jest w życiu godziną straconą”.
Koń jest zwierzęciem roślinożernym. Jest monogastrykiem o dość niewielkim żołądku w stosunku do swojej masy – ok. 12 l. Dlatego tak ważne jest podawania tym zwierzętom małych dawek pokarmowych, ale częściej. Dawkę żywieniową dla koni dzielimy na 2 typy: pasza treściwa (ziarna zbóż, z których podstawowym jest owies), pasza objętościowa (siano, zielonka) Koniom podaje się również otręby, kukurydzę, marchew, jabłka, buraki czy ziemniaki. Konie lubią smak słodki i słony, nie tolerują gorzkiego i kwaśnego. Z tego powodu pasty do odrobaczania są produkowane na bazie cukru. Niektórzy przed badaniem jamy ustnej konia nacierają dłonie solą.
Nikogo też nie powinno dziwić, ze koń wylizuje spoconą dłoń właściciela. Preparaty, które stosuje się w celu oduczenia konia obgryzania drewnianych przedmiotów, są gorzkie. Ostre w smaku przyprawy, np. chilli wymieszane z olejem, odnoszą podobny skutek. Najczęściej konie są wybredne i odmawiają spożycia substancji o nieznanym im smaku. Węch i smak ostrzegają konia przed np. trującymi roślinami, choć tylko w ograniczonym stopniu.
Zaskakującym faktem występującym w Młyńczyskach jest to, że w jednym z gospodarstw rolnych kontynuowana jest tradycja użytkowania bydła domowego (Bos taurus) jako siły roboczej. Jedna z rodzin zaprzęga bydło do m.in. orania pola uprawnego. Co ciekawe, profesor Tadeusz Konopiński, weterynarz, w książce „Hodowla bydła” (o bydle czerwonym) pisze : „Do pracy jest chętnie używane. Odznacza się dobrym wykrokiem, czego dowodem jest częste zaprzęganie razem z koniem zarówno w pracy na roli, jak przy wożeniu ciężarów.” Autor uważa, iż krótkotrwała, sporadyczna praca nie wpływa ujemnie na produkcję mleka. Odnośnie użytkowania roboczego bydła interesujące informacje zawarte są w obszernej publikacji „Użytkowanie bydła” z 1972 roku. „W Niemczech w 1900 roku woły robocze stanowiły 5,2% ogólnej liczby bydła, a krowy użytkowane do pracy 11,5% ogółu bydła. W 1934 roku ilość wołów spadła do 1,7%, a ilość krów roboczych wzrosła do 12,7%. ”W dużych gospodarstwach do pracy używało się głównie wołów (wykastrowane buhaje), w mniejszych natomiast jako siłę pociągową używano krów.” Z tych informacji możemy wnioskować, że użytkowanie robocze bydła w Europie, w minionym wieku było dość powszechne, w tym natomiast, niekoniecznie. Dlatego też, jestem pełna podziwu dla rodziny za podtrzymywanie tej starodawnej tradycji, która wiąże się z poświęceniem czasu i wysiłku .
Konie to bardzo intrygujące zwierzęta, swym zachowaniem a nawet samą obecnością potrafią poprawić humor, sprawiają że problemy stają się mniej istotne. Jeźdźcy twierdzą, że jazda konna jest czymś pięknym, niepowtarzalnym, uczy pokonywania własnych słabości i lęków. Nie wierzycie? Przyjedźcie i przekonajcie się sami.


Marta Odelga

Komentarze

komentarzy

Konie budzą w nas najczęściej pozytywne emocje: radość, szczęście, euforię. Zdarza się i tak oczywiście, że ktoś odczuwa niepokój, strach, lęk przed upadkiem. Lecz mimo wszystko, kto z nas jako dziecko nie pragnął choć raz pogłaskać konia? Nakarmić, przytulić czy chociażby pojeździć końską bryczką? Zwiedzając gminę Łukowica, mają Państwo taką okazję. Występują tu konie domowe oraz konie huculskie. Koń domowy (Equus caballus) należy do rodziny koniowatych, nieparzystokopytnych. Drugą rasą konia, którą możemy tu spotkać jest koń huculski (Hucuł). To koń rasy górskiej, a więc pełen energii, siły, odporny na wysiłek. Koni tych używano niegdyś głównie jako jucznych. Obecnie, ze względu…

Review Overview

User Rating: 4.9 ( 1 votes)
0

About admin

admin

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress